Rootstime CD Review (Belgium)
by Freddie Celis

Met "Hollerin'!" brengen Nathan James en Ben Hernandez, na "Make a Change Sometime" uit 2004 en "The Carl Sonny Leyland Trio Meets Nathan James and Ben Hernandez" uit 2006 hun derde album, met wederom een frisse en met kennis gemaakte verzameling van Amerikaanse rootsmuziek en countryblues. Van Nathan James is geweten dat hij al heel jong is begonnen met spelen en dat hij, toen hij 19 was, al meespeelde in de groep van James Harman. Het was hier dat hij duidelijk door de blues werd beïnvloed. Nadien is hij zich gaan specialiseren in akoestische country blues. Hij is er in geslaagd gelijktijdig de gitaar, de zang, de percusie en de mondharmonica voor zich te nemen. Duidelijk verdere invloeden komen van Brownie McGhee, Lonnie Johnson en nog vele anderen. Ben Hernandez is van nature uit ook een begaafde muzikant. Hij zingt al van toen hij nog jong was met zijn eigen band, samen met Brickyard Jones en The Double Fives. Hij werd beïnvloed door legendes als Sonny Terry, Sonny Boy Williams en Peg Leg Sam. De dertien tracks op dit nieuwe "Hollerin'!" zijn een verzameling van traditionele, maar vooral eigen nummers en zijn een goed afgewogen weergave van stijlen: Delta, Piedmont, gospel, akoestische country blues, string band, jug band, etc ... het resultaat is een genietbare en zeer gevarieerde mix van stemmingen, waardoor het album de luisteraar voortdurend blijft boeien. Doordat Nathan James meerdere gitaren gebruikt creëert hij een bepaalde sfeer en afwisselende timbres. Je gaat bijna automatisch meestampen op de beat van de percussies. Het talent van Ben Hernandez komt tot uiting als hij buiten harmonica, ook speelt op verschillende speciale instrumenten, zoals een jazzkazoo, lepels, kruiken of wasbord. Nu is virtuositeit niet alles, want vooral in dit genre moet je ook in staat zijn de luisteraar in het hart te raken. Met de indringende zang van Nathan James lukt dat bijzonder goed. Hij heeft een machtige, rustige, klinkende stem waarmee hij u keer op keer weet te raken. Er wordt op deze geweldige cd voornamelijk akoestisch gespeeld, met als uitsmijter de geweldig gospel-getinte acapella "Glory Day", maar ook de opener, het powervol "Don’t Forget It", behoord tot de uitschieters van deze plaat. De andere composities passen er naadloos tussen. Wat deze plaat verder bijzonder maakt zijn de arrangementen. Luister bijvoorbeeld eens naar de adembenemende folk ballad "Lonesome Hobo Blues", dit nummer geschreven door Hernandez is het bewijs dat ze hun akoestische roots niet verloochenen. Hernandez speelt overigens op momenten echt verbijsterend goed harmonica, maar dan wel zo, dat het heel gewoon en natuurlijk klinkt. De andere songs zijn erg afwisselend en variëren sterk. De ritmes gaan van ragtime tot jazzy deuntjes. Doordat beiden afzonderlijk eigen vocale nummers brengen, en soms samen vocaal uit de hoek komen, zoals in love song "Sweet Mama", wordt het album speciaal en maakt het kans om een klassieker te worden in het genre. De hele cd is eigenlijk één grote ontdekkingstocht!

www.rootstime.be